Kanadyjski Quebec jest silnie zakorzeniony w kulturze europejskiej, ale przesiąknięty własnym dziedzictwem. Mimo, że będziemy szukać podobieństw względem Starego Kontynentu, jak i potężnego południowego amerykańskiego sąsiada to wizyta w tej prowincji będzie nieustannym pasmem zaskoczeń.
Pod względem powierzchni Quebec można porównać z Francją, Hiszpanią i Niemcami razem wziętymi. Pod względem liczby ludności bardziej przypomina jednak Austrię, będąc niemal 150 razy większym od niej. Mieszka tu około 9 milionów osób. Największe miasta to Montreal i Quebec City, a najbardziej charakterystyczną cechą Quebec’u jest jego francuskojęzyczność. Wystarczy wspomnieć, że Quebec City jest bardziej francuski od Paryża – tu aż 93% mieszkańców francuski uważa za ojczysty. Tutejszą kulinarną świętością jest syrop klonowy, którego globalną produkcję prowincja zdominowała.
Dwa najważniejsze miasta w prowincji to Montreal i Quebec City i choć dzieli je zaledwie 250 kilometrów, to tworzą one dwa odmienne światy, wzajemnie się uzupełniając. Montreal zachwyca energią nowoczesnej metropolii, różnorodnością kulturową i swobodną atmosferą, natomiast Quebec City przenosi odwiedzających do świata brukowanych uliczek, zabytkowych murów i historii ekspansji w Ameryce Północnej.
Montreal
Montreal jest największym miastem prowincji Quebec i drugim co do wielkości miastem Kanady. To miejsce, w którym francuska kultura spotyka się z północnoamerykańskim stylem życia. Nowoczesne wieżowce sąsiadują z historycznymi dzielnicami, a liczne parki, ścieżki rowerowe i festiwale sprawiają, że miasto tętni życiem przez cały rok. Montreal stanowi intrygującą mieszanką amerykańskiej i europejskiej tożsamości.
W Montrealu najbardziej klimatyczną częścią jest Old Montréal (Vieux-Montréal) – historyczne centrum założone w XVII wieku. Spacerując po eleganckich ulicach można podziwiać, stylizowane na paryskie i londyńskie, kamienice, eleganckie place oraz liczne kawiarnie i restauracje. Centralnym punktem dzielnicy jest Place Jacques-Cartier oraz imponująca Bazylika Notre-Dame, uznawana za jeden z najpiękniejszych kościołów Kanady, gdzie ślub brała Celine Dion.
Kanał Lachine to jedno z ulubionych miejsc mieszkańców Montrealu. Wykopany przez irlandzkich robotników dawniej stanowił ważny szlak transportowy napędzający rozwój przemysłowy miasta, dziś jest popularnym terenem rekreacyjnym. Wzdłuż kanału biegnie jedna z piękniejszych tras rowerowych w Kanadzie, a niektóre z ceglanych budynków zaadaptowano na butikowe destylarnie i browary. Latem można spotkać tu kajakarzy, rowerzystów oraz osoby spacerujące wzdłuż nabrzeża.
Nabrzeża Rzeki Świętego Wawrzyńca tętnią życiem przez cały dzień. Odbywają się tutaj koncerty, wydarzenia plenerowe i pokazy fajerwerków, a z portu wypływają statki wycieczkowe oferujące rejsy po rzece. Tu siedzibę ma słynny na cały świat Cyrk Soleil i tu zamontowano olbrzymie koło widokowe z którego podziwiamy panoramę miasta.
Quebec City
Drugie z miast – Quebec City – wygląda jakby było przeniesione ze średniowiecznej Europy. Jest to jedyne miasto w Ameryce Północnej, na północ od Meksyku, otoczone zachowanymi murami obronnymi, wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. Spacer po jego uliczkach, podziwianie kamienic i kościołów pozwala poczuć atmosferę francuskiego miasta sprzed kilkuset lat.
Najbardziej rozpoznawalnym budynkiem miasta jest majestatyczny Fairmont Le Château Frontenac. Ten przypominający bajkowy zamek hotel góruje nad Starym Miastem i Rzeką Świętego Wawrzyńca. Wybudowany pod koniec XIX wieku przez Canadian Pacific Railway miał zachęcać zamożnych podróżnych do odwiedzania Kanady. Dziś jest jednym z najczęściej fotografowanych hoteli na świecie i symbolem Quebec City. Historię miasta i różne ciekawostki najlepiej poznać w trakcie spaceru z przewodnikiem, który będzie ubrany w strój z epoki. Warto także udać się do największej twierdzy w Ameryce Północnej, gdzie wyjątkową atrakcją jest uroczysta zmiana warty.
Kilkanaście minut od centrum Quebec City znajduje się Wendake, współczesna osada narodu Huron-Wendat. To jedno z najlepszych miejsc w Kanadzie, aby poznać historię i kulturę rdzennych mieszkańców. Można odwiedzić tradycyjne długie domy, uczestniczyć w pokazach dawnych rzemiosł oraz spróbować lokalnej kuchni inspirowanej wielowiekowymi tradycjami.
Około 40 kilometrów od miasta znajduje się spektakularny
. Głęboki na ponad 70 metrów kanion przecinają wiszące mosty zawieszone wysoko nad rwącą rzeką. Spacer po nich dostarcza niezapomnianych widoków na wodospady i skalne ściany ukształtowane przez tysiące lat działania natury. Jadąc tam – wzdłuż rzeki Św. Wawrzyńca – miniemy Parc de la Chute-Montmorency, którego główną atrakcją jest wodospad o wysokości 83 metrów. Nad wodospadem rozciąga się most wiszący, a nieco dalej poprowadzona jest tyrolka. Dodatkowym magnezem dla odwiedzających jest kolejka linowa prowadząca na szczyt klifu oraz liczne tarasy widokowe.
Syrop klonowy
Wyjątkową pozycję wśród produktów spożywczych Quebec’u ma syrop klonowy. Ta kanadyjska prowincja jest odpowiedzialna za 70% globalnego rynku jego produkcji.
Można zadać sobie pytanie, dlaczego produkcja syropu klonowego zlokalizowana jest na tym ograniczonym obszarze geograficznym. O tym decyduje klimat. Zgodnie z zasadami odziedziczonymi od rdzennych mieszkańców syrop pozyskuje się wyłącznie wczesną wiosną i to wtedy, gdy w ciągu dnia dominują temperatury dodatnie, a nocą wciąż są przymrozki. Na południu Kanady ten sezon trwa aż 2 miesiące.
Eksperci dzielą syrop klonowy na 4 rodzaje, zależne od czasu zbioru. Pierwsze partie stanowią wyłącznie to co zgromadziło drzewo przez zimę, a kolejne są wzbogacane minerałami pobieranymi przez korzenie budzącej się do życia rośliny. Syrop z ostatniej partii może mieć smak miodu. Po wyprodukowaniu syrop trafia do sprzedaży, a w Quebec’u, zgodnie z tradycją, kupuje się go w metalowych puszkach. Po otwarciu jest przelewany do butelek, a te często są przekazywane z pokolenia na pokolenie.
Syrop klonowy może być składnikiem kilku wyrobów cukierniczych. Warto spróbować sucre à la crème – dosłownie „cukier na śmietanie”. To miękkie, rozpływające się w ustach kostki przypominające nieco polską krówkę. W Quebecu są obowiązkowym elementem rodzinnych świąt i lokalnych festynów. Drugim popularnym przysmakiem jest carré à l’érable oznaczający „kwadrat klonowy”. To ciastko jest krojone w kwadraty i często składa się z dwóch warstw: kruchego, maślanego spodu i wyższej warstwy z masy na bazie syropu klonowego. Na samą górę ciasteczka niektórzy cukiernicy kładą orzechy. Innym uznanym deserem na bazie syropu klonowego jest lizak-toffi. Spacerując ulicami Quebec’u kawiarniane szyldy będą reklamować maple taffy. I to jest właśnie to. Przygotowanie jego samodzielnie jest ciekawą przygodą. Zwykle na początku dostajemy wymrożoną tackę ze….śniegiem. Skondensowany i rozgrzany syrop klonowy jest wylewany na śnieg, tak by tworzył cienki pasek. Drewnianym patyczkiem delikatnie nawijamy stygnącą słodycz. Podczas konsumpcji warto od czasu do czasu zamaczać „lizaka” w śniegu, gdyż zestawienie ciepłej karmelowej słodyczy z chłodem topniejącego śniegu daje nieoczekiwane doznania smakowe.
Montreal i Quebec City pokazują dwa zupełnie odmienne oblicza prowincji Quebec. Montreal zachwyca nowoczesnością i dynamizmem natomiast Quebec City urzeka historyczną architekturą i wyjątkową atmosferą. Wspólnie tworzą idealny duet – jedno pozwala poczuć puls współczesnej Kanady, drugie przenosi w czasy pierwszych francuskich osadników. Odwiedzając oba miasta koniecznie trzeba spróbować syropu klonowego, który jest symbolem Quebec’u i całej Kanady, efektem wyjątkowych warunków klimatycznych oraz wielowiekowej tradycji sięgającej czasów rdzennych mieszkańców.
Praktyczne rady
- Do kanadyjskiego Quebecu najlepiej dostać się przez jedno z międzynarodowych lotnisk. LOT oferuje bezpośrednie połączenie do Toronto i, mimo, że to miasto znajduje się w sąsiedniej prowincji Ontario to jest bardzo dobrze skomunikowane z Quebec’iem. Dostępne są też dogodne połączenia z Montrealem i podróżni często wybierają lot liniami Lufthansa z przesiadką we Frankfurcie lub Monachium. Często operatorem tych połączeń jest Air Canada.
- Na lotniskach bez problemu możemy pożyczyć samochód i auto z wypożyczalni jest najlepszym sposobem na przemieszczanie się po prowincji. Ruch jest prawostronny, odległości podawane w kilometrach, a paliwo odliczane w litrach. Niektóre znaki drogowe odbiegają od polskich i ich opisy są po francusku, ale ruch uliczny jest bardzo uporządkowany i przewidywalny. W Montrealu warto korzystać z komunikacji miejskiej (metro, autobusy) lub z bardzo popularnej miejskiej wypożyczalni rowerów Bixi. Quebec City najlepiej zwiedzać pieszo.
- Quebec jest prowincją francuskojęzyczną. W Montrealu 40% mieszkańców podaje francuski jako ojczysty, a w Quebec City ponad 90%. Wszędzie można bez problemu porozumieć po angielsku. Dotyczy to także ofert turystycznych; wycieczkę można wybrać w opcji francuskiej, angielskiej lub dwujęzycznej.
- Quebec to potentat w produkcji syropu klonowego i spróbowanie słodkich wyrobów bazujących na nim jest wręcz koniecznością. Innym daniem charakterystycznym dla tej prowinkcji jest „poutine”, które składa się z trzech składników. Są to: chrupiące frytki, ser w grudkach, którym są posypane i gęsty sos na bazie bulionu mięsnego. Na pewno warto także spróbować kanapkę z wędzoną wołowiną. Gdy jest serwowana w innych częściach Kanady, nazywana jest „po montrealsku”.
- Quebec ma dużo lokalnych browarów i destylarni. Te drugie wyspecjalizowały się w produkcji ginu, ale teraz ich oferta jest dużo szersza. I jedne i drugie oferują możliwość zwiedzana i degustacji.
- Noclegi najlepiej szukać za pośrednictwem wiodących portali, jak Booking. Najlepszy stosunek jakości do ceny oferują motele, które są zlokalizowane na obrzeżach miast. To niskie budynki, często parterowe, a do pokoi wchodzimy bezpośrednio z parkingu. Nocleg ze śniadaniem dla dwóch osób może kosztować 300 – 400 złotych.
